Διαβάστε

Το καλοκαίρι είναι η εποχή που οι περισσότερες σχολές πολεμικών τεχνών κλείνουν ή υπολειτουργούν, είναι σωστό να συνεχίσουμε τη προπόνηση και αν ναι με ποιές προϋποθέσεις; Μετά από μια μεγάλη περίοδο αποχής πως γίνεται η επαναφορά στην προηγούμενη αθλητική ¨φόρμα¨;

Στο τελευταίο μέρος αυτής της μικρής σειράς περί ξεκινήματος στις πολεμικές τέχνες, θα μείνω λίγο παραπάνω σε δύο… ευπαθείς ομάδες αρχαρίων: τις γυναίκες και τα παιδιά. Και κρίνω ότι θα πρέπει να αναφερθώ ξεχωριστά επειδή, όσο και αν οι κανόνες πολιτικής ορθότητας υπαγορεύουν το αντίθετο, η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος

Γνώρισα τον Κώστα Καρεκλά το 1979. Υπηρετούσε τους τελευταίους μήνες της στρατιωτικής του θητείας στην 33η Μοίρα Καταδρομών. Τότε ήταν που άρχισε τις προπονήσεις του στο «Limassol Karate Club» του σενσέι Φοίβου Μαυροβουνιώτη. Ήταν η εποχή που χρησιμοποιούσαμε μια αίθουσα για τις προπονήσεις μας στο «ΤΣΙΡΕΙΟ ΣΤΑΔΙΟ» της Λεμεσού.

Ο συγγραφέας της επιστολής είναι ο Σόκον Ματσουμούρα (1809-1899),ο οποίος υπήρξε ο πιο σπουδαίος και δημοφιλής δάσκαλος πολεμικών τεχνών στην εποχή του. Μερικοί μόνο από τους μαθητές του ήταν o Άνκο Ιτόσου, ο Γιασουτσούνε Αζάτο, ο Γιάμπου Κέντσού, ο Τσόμο Χανασίρο και ο Τσοτόκου Κιάν.

Το Ντάιτο Ρίου Αϊκί Ζίου Ζίτσου είναι μια παραδοσιακή ιαπωνική πολεμική τέχνη την οποία τη συναντάμε ήδη από τον 6ο αιώνα στην αυτοκρατορική αυλή με κύριους ασκούμενους τα μέλη της Αυτοκρατορικής φρουράς, υψηλόβαθμους αξιωματούχους και ελάχιστους συμβούλους του Αυτοκράτορα.

Η μέρα μας ξεκίνησε στις 6:00 το πρωί με ένα δυνατό καφέ και προετοιμασία των πραγμάτων που πρέπει να πάρουμε μαζί μας από το σπίτι για το Dojo. Εκεί θα μείνουμε μέχρι το μεσημέρι. Αποφεύγουμε να πάρουμε πρωινό γιατί το πρώτο μάθημα είναι Yoga και θα μας βρει φουσκωμένους.

Το υπαινίχθηκα στα προηγούμενα κείμενα αυτής της μικρής «σειράς» για αρχαρίους-πρωτοεισερχόμενους στον κόσμο των πολεμικών τεχνών: το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει κανείς όταν κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο είναι το θέμα της ασφάλειας.

Το κουνγκ φου είναι ένας τρόπος να κατευθύνω τη ροή της ενέργειας του σώματός μου και να μελετήσω πώς γίνεται αυτό με τη βοήθεια ενός συνασκούμενου. Σαφώς αποτελεί και μία πολύ καλή μέθοδο αυτοάμυνας!

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί μια σύντομη παρουσίαση του Ying shou quan, του παραδοσιακού στυλ του αετού γνωστού και ως eagle claw. Το Ying shou quan (χέρι του αετού) ανήκει στα παραδοσιακά στυλ των κινέζικων πολεμικών τεχνών. Ονομάζεται χέρι του αετού ή νύχι του αετού λόγω της έμφασης του στις αρπαγές και τα πιασίματα τα οποία θυμίζουν τις κινήσεις του “αληθινού αετού”. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί πως το Ying shou quan δεν μιμείται εν γένει τις κινήσεις του αετού, αλλά δανείζεται κυρίως την γρήγορη και δυνατή αρπαγή του περήφανου αρπακτικού.

Με το Τάι Τσι έχω μια σχέση η οποία ξεκινάει από τότε που ήμουν 20 χρονών –μιλάμε δηλαδή για 27 χρόνια περίπου. Από τότε που ξεκίνησα αλλά και σε κάθε διαφορετική περίοδο της πορείας μου, πάντα προσπαθούσα να μάθω όσο καλύτερα μπορούσα αλλά και μου επέτρεπαν οι συνθήκες, τόσο αυτές της Ελλάδας όσο και της ζωής μου